Je ziet hem niet.
Toch beweegt alles.
De bladeren ritselen.
Takken buigen mee.
Wolken drijven langzaam voorbij.
Soms voel je alleen een zachte bries langs je gezicht.
Op andere momenten is de wind zo krachtig dat je moeite moet doen om te blijven staan.
Maar zelf blijft hij onzichtbaar.
Sommige krachten in het leven zijn net zo.
Vertrouwen.
Liefde.
Hoop.
Moed.
Je kunt ze niet vastpakken.
Niet aanwijzen.
Niet bewijzen dat ze er zijn.
Maar je ziet wel wat ze in beweging brengen.
Vertrouwen helpt iemand een eerste stap te zetten.
Liefde maakt dat we blijven, ook wanneer het moeilijk wordt.
Hoop laat ons verder kijken dan vandaag.
En moed brengt ons in beweging, terwijl de angst nog niet verdwenen is.
Zoals je de wind herkent aan de beweging van de bomen, zo herken je deze krachten aan wat ze met mensen doen.
Aan een uitgestoken hand.
Een keuze die eindelijk wordt gemaakt.
Een nieuw begin na een moeilijke periode.
Of iemand die besluit het nog één keer te proberen.
Niet alles wat werkelijk bestaat, hoeft zichtbaar te zijn.
Sommige van de belangrijkste dingen in ons leven kunnen we alleen voelen.
Of herkennen aan wat ze in beweging brengen.
Net als de wind.